Wiochmen Rejser jest jedną z najbardziej znanych produkcji Kuźni Gier i zarazem jedną z najbardziej zwariowanych. Naszym celem w grze jest dotrzeć na koncert najlepszej wiejskiej kapeli jaką jest Łydka Grubasa (która w rzeczywistości nagrała piosenkę promującą Wiochmena, do odsłuchania TUTAJ). W tym celu zaprzęgamy konia do wozu, pakujemy dzieciaki na furę i stajemy do wyścigu. Tak w całości przedstawia się fabuła Wiochmen Rejsera.

Wiochmen Rejser

Wiochmen Rejser

Jak można wywnioskować po tym krótkim opisie, autorzy gry postarali się zrobić wszystko, by uczynić rozgrywkę jak najbardziej zabawną. Każda karta jest tu bardziej szalona od poprzedniej i śmiech przez kilka partii jest gwarantowany. Na wstępie jednak należy zaznaczyć, że sporej ilości osób humor Wiochmena nie odpowiada. Mi na szczęście gra przypadła do gustu.

Opakowanie
Zawartość pudełka Wiochmena nie jest zbyt imponująca ? ok. 100 czarno-białych kart, 8 pionków i kilka wykałaczek. Ponadto opakowanie jest skonstruowane w taki sposób by nie pozostawić za dużo wolnej przestrzeni po upchnięciu wszystkich elementów wewnątrz. Dla mnie jest to duża zaleta, bo dzięki temu grę można zabrać wszędzie i zajmuje ona minimalną ilość miejsca. Przekłada się to również na rewelacyjną cenę ? 20 złotych.

Wiochmen Rejser

Wiochmen Rejser

Tak było kiedyś? Obecnie w sprzedaży jest wersja gry 2.0 ? w dużym pudełku, z kolorowymi kartami i beretem dla osoby, która jest Hiper Furmanem. Dodatkowo autorzy zmienili niektóre karty i dodali klika nowych (nie wiem, na czym dokładnie zmiany polegają, bo mam tylko wersję pierwszą). Największą wadą tych zmian jest to, że gra kosztuje 50zł, a pudełko zajmuje kilka razy więcej miejsca niż w poprzedniej wersji. Starsze wydanie wg. mnie było bardziej dostępne, a obecnie wydanie 50zł może zmusić niektórych do refleksji, czy warto poświęcić tyle pieniędzy na taką grę.

Trzeba również napisać kilka słów o wykonaniu. Karty są standardowych rozmiarów i mieszczą się w koszulki ( sugeruję je zakupić, gdyż Wiochmen jest grą jak najbardziej imprezową). Rysunki autorstwa Marcin ‚Andrew’ Gręźlikowsk można określić jako proste szkice. Jak dla mnie mają niesamowity wyraz humorystyczny i nadają grze jeszcze bardziej zwariowanego klimatu. Ponadto na kartach oprócz instrukcji działania, na dole znajduje się zabawny tekst.

Szosa
Gra nie zawiera planszy. Zamiast tego mamy dwa rodzaje kart ? Wozaka i Szosy. Plansze tworzy się z kart Szosy, które po przetasowaniu rozkłada się koszulkami do góry i odkrywa dopiero, gdy pionek dotrze na dane pole. Ten system jest ciekawie pomyślany, gdyż za każdym razem mamy nowy układ planszy, a w dodatku nie wiemy, na jakie pole podczas ruchu natrafimy. Większość kart Szosy skrywa pod sobą przeróżne niebezpieczeństwa. Najbardziej dotkliwe są te, które pozbawiają nas dziecka. Dzieci jadące na wozie reprezentują nasz liczbę żyć ? utrata wszystkich powoduje wyeliminowanie z gry.

Wiochmen Rejser

Wiochmen Rejser

Wozak
Na początku każdej tury gracze dociągają do 5 kart na rękę. Czytając o zawartości opakowania niektórzy mogli zwrócić uwagę, że w pudełku nie ma kostki. Nie są to bynajmniej względy oszczędnościowe wydawcy ? kostkę zastępują karty. To od posiadanych kart i reakcji innych graczy zależy o ile się ruszymy w danej turze. Podstawową kartą ruchu jest karta ?Wio!?, którą zagrywają wszyscy gracze równocześnie po dociągnięciu kart na rękę. Ilość zagranych kart jest reprezentowana przez wykałaczki (symbolizują one popęd ? ilość pól o jaką przesuniemy się w fazie jazdy). Po zagraniu kart ?Wio!?, gracze kolejno poczynając od Hiper Furmana (osoby, która w poprzedniej turze miała największy popęd) zagrywają po jednej karcie ? bądź to na siebie, bądź na kogoś innego. W tym momencie ujawnia się główna zabawa w Wiochmena i humor gry. Większość kart ma na celu zaszkodzenie naszym przeciwnikom i tak np. możemy rzucić w kogoś flaszką i strącić mu dziecko, czy zagrać na oponenta ?Prrrr? i pozbawić, go punktu popędu. Są też karty które zwiększają nasz popęd. Ta bezlitosna wymiata kart kończy się, gdy gracze wykorzystają wszystkie karty lub też każdy z nich zrezygnuje mówiąc swojskie ?bedzie? (wtedy nie może już zagrywać kart i czeka, aż inni skończą).
Przy wykorzystaniu kart z planszy można tworzyć niezłe kombosy np. ktoś ma 3 pkt popędu i radośnie myśli, że minie pole z ?Dziećmi kukurydzy? na którym traci dwójkę dzieci , a tutaj nagle dostaje dwa razy ?Prrr? i wpada na niechciane pole, zamiast przejść bezpiecznie dwie karty dalej. Jak więc widać Wiochmen Rejser jest nastawiony na negatywną interakcję, co niektóre osoby może strasznie denerwować (miałem już kilka partii, które zakończyły się ?zgrzytami? po wyeliminowaniu danego gracza). Nie da się też wybrnąć z sytuacji w której kilka osób postanowi nas zniszczyć. Na szczęście takie zdarzenia nie są zbyt częste, gdyż plansza jest na tyle krótka, że powinno się zasadniczo skoncentrować na dokuczaniu najszybszym, gdyż inaczej, ktoś niepostrzeżenie może wygrać.

Wiochmen Rejser

Wiochmen Rejser

Rozgrywka trwa ok. 45 min i najlepiej sprawdza się przy maksymalnej liczbie graczy, czyli 4. Najgorzej gra się w 2, gdyż wiadomo, że dąży się do wyeliminowania jedynego przeciwnika. Na kilka gier w dwójkę gra nigdy nie skończyła się przez dotarcie do mety, a przez strącenie wszystkich dzieci drugiemu graczowi.

Podsumowanie
Wiochmen Rejser jest grą, która wyjątkowo przypadła mi do gustu. Podoba mi się w niej praktycznie każdy aspekt ? humor, wykonanie, szybkość rozgrywki. Jednak tak jak wspominałem na początku, jeżeli komuś nie spodoba się klimat gry to nie polubi on Wiochmena. Na ok. 10 moich znajomych z których wielu nie lubi żadnych gier, Wiochmen się wszystkim wyjątkowo spodobał. Muszę jednak przyznać, że gra ta ma swój pewien limit i po kilkudziesięciu partiach należy od niej odpocząć, bo już tak nie cieszy humorem. Osobiście rekomendowałbym ten zakup na wakacje. Świetnie się sprawdza na wszelkich wyjazdach dzięki małym rozmiarom i prostym regułom. Natomiast po lecie można sobie od tego tytułu odpocząć przez pół roku.

Informacje o grze

Ocena autora

Liczba graczy: 2 – 4 / 2 – 6*
Wiek graczy: 12 lat
Czas gry: 20 – 30 minut
Twórca: Piotr Stankiewicz, Marek Mydel, Michał Stachyra, Maciej Zasowski
Wydawca: Kuźnia Gier
Wydanie / Instrukcja: polskie / polska
Cena: 20zł / 50zł*
*1 edycja / 2 edycja
8